Tuesday, 28 January 2014

Peranan raja sebagai ketua agama Islam tak boleh dipertikai

Sumber: Dr Shamrahayu Aziz

Hubungan antara institusi raja dan Islam sudah sinonim dengan sejarah, amalan, budaya dan undang-undang negara. Sejak mula kedatangan Islam ke rantau ini, hubungan kedua-duanya sangat jelas sehingga dimaktub dan dimasyhur dalam undang-undang bahawa raja adalah ketua agama Islam.

Hubungan kedua-duanya juga simbiotik. Jika disebut institusi raja, maka yang jelas difahami ialah raja sebagai ketua agama Islam, tiada fungsi raja lain yang lebih menonjol. Saya tidak menafikan amalan agama Islam dalam institusi raja itu hendaklah sentiasa ditambah baik, tetapi yang pasti hubungan antara raja dan Islam dalam kerangka negara kita tentunya tidak ada sesiapa yang boleh menafikannya.
Walaupun kita tidak mempunyai seorang ketua agama Islam bagi keseluruhan Persekutuan, tiada seinci pun tanah dalam Persekutuan Malaysia ini yang tidak mempunyai ketua bagi agama Islam”

Sudah sekian lama sebelum penjajahan, ketika beratus tahun di bawah penjajahan, sehinggalah Merdeka dan selepas lebih setengah abad kemerdekaan dengan teguhnya Perlembagaan Merdeka, hubungan dan undang-undang mengenai raja sebagai ketua agama Islam sudah diamalkan, diterima dan dirai tanpa persoalan. Mutakhir ini kita lihat banyak kenyataan yang mempertikaikannya dan pasti segala ini mengecewakan.

Saya mahu jelaskan, iaitu raja, sama ada raja di negeri atau Yang di-Pertuan Agong pada peringkat Persekutuan adalah ketua agama Islam. Raja adalah ketua agama Islam bagi negeri baginda, manakala Yang di-Pertuan Agong adalah ketua agama Islam bagi negeri baginda sendiri, negeri yang tidak mempunyai raja, iaitu Melaka, Pulau Pinang, Sabah, Sarawak dan Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan serta Putrajaya. Pendek kata, walaupun kita tidak mempunyai seorang ketua agama Islam bagi keseluruhan Persekutuan, tiada seinci pun tanah dalam Persekutuan Malaysia ini yang tidak mempunyai ketua bagi agama Islam.

Islam agama Persekutuan

Saya petik peruntukan Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan untuk pembaca memahaminya dengan jelas dan terperinci. Perkara 3 menyatakan:
(1) Islam ialah agama bagi Persekutuan tetapi agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana Bahagian Persekutuan.

(2) Di dalam tiap-tiap negeri, selain negeri yang tidak mempunyai raja, kedudukan raja sebagai ketua agama Islam di negerinya mengikut cara dan setakat yang diakui dan ditetapkan oleh Perlembagaan negeri itu dan tertakluk kepada perlembagaan itu, segala hak, keistimewaan, prerogatif dan kuasa yang dinikmati olehnya sebagai ketua agama Islam, tidaklah tersentuh dan tercacat, tetapi dalam apa-apa perbuatan, amalan atau upacara yang berkenaan dengannya, Majlis Raja-Raja sudah bersetuju bahawa perbuatan, amalan atau upacara itu patut diperluas ke seluruh Persekutuan. Setiap raja lain hendaklah atas sifatnya sebagai ketua agama Islam membenarkan Yang di-Pertuan Agong mewakilinya.

(3) Perlembagaan Melaka, Pulau Pinang, Sabah dan Sarawak hendaklah masing-masing membuat peruntukan bagi memberi Yang di-Pertuan Agong kedudukan sebagai ketua agama Islam di negeri itu.

(4) Tiada apa-apa jua dalam ini mengurangkan mana-mana peruntukan lain dalam Perlembagaan ini.

(5) Walau apa pun apa jua dalam Perlembagaan ini, Yang di-Pertuan Agong hendaklah menjadi ketua agama Islam di Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya serta bagi maksud ini Parlimen boleh melalui undang-undang membuat peruntukan bagi mengawal selia hal ehwal agama Islam dan bagi menubuhkan suatu majlis untuk menasihati Yang di-Pertuan Agong mengenai perkara yang berhubungan dengan agama Islam.

Semua negeri tanpa sultan sudah memasukkan dalam perlembagaan mengenai kedudukan Yang di-Pertuan Agong sebagai ketua agama Islam. Bagi Melaka dan Pulau Pinang, Perkara 5; Sabah, Perkara 5b dan Sarawak, Perkara 4a.
Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan, tidak memperincikan tugas raja sebagai ketua agama, tetapi menyebut bahawa bergantung kepada Perlembagaan negeri masing-masing.

Tanggungjawab Yang di-Pertuan Agong sebagai ketua agama Islam dapat disaksikan dalam lafaz sumpah jawatan baginda Jadual Keempat, sebahagiannya berbunyi:

“Wallahi. Wabillahi. Watallahi.”

“Maka dengan lafaz ini berikrarlah Kami dengan sesungguhnya dan dengan sebenarnya mengaku akan taat setia menjalankan dengan adilnya pemerintahan bagi Malaysia dengan mengikut sebagaimana undang-undang dan Perlembagaan. Dan lagi Kami berikrar mengaku dengan sesungguh dan dengan sebenarnya memeliharakan pada setiap masa agama Islam.”

Pelihara Islam

Umumnya tanggungjawab memelihara agama Islam itu termasuk memelihara agama Islam, syariah dan syiarnya. Oleh itu, sekiranya Yang di-Pertuan Agong bertitah, titahnya itu juga boleh diterima sebagai titah ketua agama Islam. Maka hujah yang menolak titah Yang di-Pertuan sebagai ketua agama Islam bercanggah dengan peruntukan Perlembagaan Persekutuan. Bagi kita orang Islam, kita jangan begitu naif dalam hal hubungan raja dan Islam kerana cabaran kepada institusi raja sebagai ketua agama Islam secara langsung mengancam kedudukan agama Islam.

Dalam sejarah dunia metodologi mempersoalkan dan meruntuhkan institusi atau autoriti agama terbukti menjadi trend meruntuhkan kedudukan agama. Berhati-hati, berawas dan berwaspadalah kita.

No comments:

Post a Comment